اروی بنت الحارث
اروی، دختر حارث بن عبدالمطلب بن هاشم، ختر عموی رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و امام علی علیه السلام است. مادرش غزّیه بنت قیس بن طریق ... بن فهراست. وی با ابو وداعه بن صبره وصلت کرد و مُطلّب و ابوسفیان و ام جمیل و ام حکیم و ربعه فرزندان ابو وداعه را به دنیا آورد. اروی در زمان خلافت معاویه، در سال 50 هجری در مدینه از دنیا رفت. اروی سخنوری توانا بود. آنگاه که لب به سخن می گشود، همه از کلام او متحیر می شدند.
وی زنی پارسا و عاقبت اندیش و عاقل و پایبند به مذهب و ایمانش بود و در حق گویی و حمایت از امام و پیشوایش ذره ای خوف نداشت. اشعار اروی معجزه می کرد و چنان با مهارت شعر می سرود که معاویه و درباریانش در برابر آن، احساس عجز می کردند.
شیخ طوسی، ابن سعد و ابن حجر، وی را در زمره اصحاب و راویان حدیث پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم ذکر کرده اند. محمدرضا کحاله می گوید که اروی خشن ترین خطبه ها و گفتار را بر ضد معاویه بن ابی سفیان ایراد می کرد.
